No Image

No Image
No Image
สรุปผลการประชุมเชิงปฏิบัติการและประชุมกลุ่มย่อยโครงการจัดทำฐานข้อมูลและวิเคราะห์เพื่อการวางผังอนุภาคฯแนวโน้มและทิศทางการพัฒนาพื้นที่กลุ่มจังหวัดอุบลราชธานี (๒๓ ส.ค. ๕๔) พิมพ์
เขียนโดย Admin   

สรุปผลการประชุมเชิงปฏิบัติการและประชุมกลุ่มย่อย

โครงการจัดทำฐานข้อมูลและวิเคราะห์เพื่อการวางผังอนุภาคฯ

เรื่อง  แนวโน้มและทิศทางการพัฒนาพื้นที่กลุ่มจังหวัดอุบลราชธานี อำนาจเจริญ ยโสธร และศรีสะเกษ

วันอังคารที่ ๒๓ สิงหาคม ๒๕๕๔
ณ โรงแรมลายทอง  อำเภอเมืองอุบลราชธานี  จังหวัดอุบลราชธานี


กลุ่มที่ ๑ : การพัฒนาด้านการเกษตร และแนวทางการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำ  

• ด้านการเกษตร

 ๑. ควรกำหนดโซนการปลูกพืชเศรษฐกิจ เช่น ข้าว ยางพารา และมันสำปะหลัง ให้สอดคล้องกับศักยภาพของพื้นที่ และควรมีการพัฒนาเส้นทางคมนาคมในการขนส่งผลผลิตทางการเกษตร
 ๒. ปัจจุบันในพื้นที่อนุภาคกลุ่มจังหวัดมีการปลูกยางพารามาก  โดยเฉพาะจังหวัดศรีสะเกษที่อำเภอขุนหาญ และอำเภอกันทรลักษณ์  การที่น้ำยางพาราในภาคตะวันออกเฉียงเหนือยังมีคุณภาพด้อยกว่ายางพาราในภาคใต้  เป็นเพราะการปลูกยางพาราในภาคตะวันออกเฉียงเหนือเริ่มทำกันไม่นาน  ต้นยางยังโตไม่เต็มที่  ทำให้ ความเหนียวของน้ำยางน้อย  แต่ในอนาคตน้ำยางที่ผลิตจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือจะมีคุณภาพดีและสามารถเป็นสินค้าส่งออกได้ ทั้งนี้ การเตรียมช่องทางในการส่งเสริมการขนส่งยางพาราโดยเฉพาะระบบราง เป็นสิ่งจำเป็น ช่วยลดต้นทุนด้านการขนส่งทำให้สามารถแข่งขันกับตลาดภายนอกได้
 ๓. การปลูกยางพาราส่วนใหญ่มีการปลูกในพื้นที่สูง  ซึ่งเป็นพื้นที่เนินหรือภูเขา  ส่งผลให้ปัจจุบันมีการแผ้วถาง และบุกรุกพื้นที่ป่าเพิ่มสูงขึ้น
 ๔. เสนอให้มีการส่งเสริมการปลูกถั่วเหลืองเพราะเป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญในการสนับสนุนภาคการผลิตต่างๆ เช่น  การเลี้ยงโคนมและการเลี้ยงหมู โดยเฉพาะการเลี้ยงโคนมปัจจุบันจังหวัดศรีสะเกษ มีการรวมกลุ่มตั้งเป็นสหกรณ์โคนมที่มีผลผลิตและสามารถส่งขายในพื้นที่และจังหวัดใกล้เคียง จึงมีข้อเสนอแนะในการสนับสนุนให้มีการจัดตั้งโรงงานแปรรูปนม ในบริเวณใกล้พื้นที่การค้าชายแดนที่ช่องสะงำ และช่องเม็ก
 ๕. ปัญหาเรื่องดินเค็มเป็นปัญหาสำคัญ และเป็นปัจจัยหนึ่งที่ส่งผลกระทบต่อการปลูกข้าวหอมมะลิ
 ๖. ปัจจุบันเกษตรกรในพื้นที่มีความพยายามในการฟื้นฟู ปลูกจิตสำนึกในการอนุรักษ์พันธุ์ข้าวพื้นเมือง แต่ประเด็นเรื่องน้ำยังคงเป็นอุปสรรค
 ๗. ควรศึกษาวิเคราะห์ถึงระดับหรือขีดความสามารถในการพึ่งพาตนเองของอนุภาค เพราะมีการตั้งเป้าหมายในการพัฒนาให้ท้องถิ่นสามารถพึ่งพาตนเองได้โดยอาศัยปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง แต่ในความเป็นจริงกลุ่มจังหวัดอุบลฯ ยังคงพึ่งพิงปัจจัยต่างๆ นอกพื้นที่อยู่มาก
 ๘. การให้ความรู้และควบคุมการใช้ประโยชน์ทรัพยากรดินอย่างเหมาะสม ตลอดจนการส่งเสริมระบบสหกรณ์ และการบริหารแหล่งน้ำ จะช่วยยกระดับคุณภาพของเกษตรกรให้สูงขึ้นได้

• แนวทางการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำ
 ๑. การสร้างเขื่อนในลำน้ำโขงในประเทศจีนส่งผลกระทบต่อการบริหารจัดการน้ำ  จากสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในปัจจุบันพบว่าน้ำจากแม่น้ำมูล ลำเซบก ลำเซบาย  ไม่สามารถไหลลงสู่ลำน้ำโขงได้  เนื่องจากเดิมในช่วง เดือนสิงหาคม ระดับน้ำในลำน้ำโขงและลำน้ำมูลจะต่างกันอยู่ประมาณ ๔ เมตร แต่ในปีนี้กลับมีระดับความสูงเท่ากัน หากสถานการณ์เป็นเช่นนี้ การระบายน้ำจากแม่น้ำมูลลงสู่แม่น้ำโขงจะไม่สามารถทำได้
 ๒. จังหวัดอุบลราชธานีมีการปลูกข้าวหอมมะลิจำนวนมาก ประมาณ ๘ ล้านไร่ แต่มีพื้นที่ที่เหมาะสมต่อ การทำนาเพียงร้อยละ ๓๐ และมีพื้นที่เพาะปลูกในเขตชลประทานน้อยกว่าร้อยละ ๑๐ โดยพื้นที่นาส่วนใหญ่ยังคงอาศัยน้ำฝน
 ๓. การบริหารจัดการน้ำจำเป็นต้องมองเป็นภาพองค์รวมร่วมกันทั้งประเทศ ให้มีการจัดทำแผนแม่บทร่วมกัน
 ๔. ปัญหาเรื่องการขาดแคลนแหล่งน้ำสำหรับการเกษตร  ทำให้เกษตรกรไม่สามารถทำการเพาะปลูกในฤดูแล้งได้   ส่งผลให้เกิดการอพยพย้ายถิ่นของประชาชนในพื้นที่ไปหางานทำ และเป็นลูกจ้างโรงงานนอกพื้นที่ ความพยายามในการพัฒนาแหล่งน้ำ ลำธาร ยังติดปัญหาและอุปสรรคเรื่องกรรมสิทธิ์ที่ดินซึ่งเป็นของภาคเอกชน
 ๕. ข้อเสนอเกี่ยวกับการสร้างบ่อน้ำประจำไร่นามีข้อจำกัดเนื่องจากอนุภาคฯ มีโครงสร้างดินเป็นดินปนทรายการสร้างบ่อน้ำต้องสร้างในที่ลุ่ม เพราะหากสร้างบนที่ดอนจะไม่สามารถกักเก็บน้ำได้
 ๖. มีการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินในพื้นที่แก้มลิงซึ่งเดิมเคยเป็นพื้นที่รับน้ำ ทำให้ขาดพื้นที่รับน้ำและเสี่ยงต่อการประสบปัญหาน้ำท่วมเมือง ปัญหาน้ำท่วมที่เกิดขึ้นจึงอาจกล่าวได้ว่าเกิดจากฝีมือมนุษย์

กลุ่มที่ ๒ :  การพัฒนาเศรษฐกิจ  การค้าชายแดน  และการท่องเที่ยว

• การพัฒนาเศรษฐกิจ  
 ๑. อนุภาคกลุ่มจังหวัดมีแรงงานจำนวนมาก แต่พบว่า ประชากรที่อยู่ในวัยแรงงานอพยพออกไปทำงาน นอกพื้นที่เป็นส่วนใหญ่ มีเพียงประชากรในวัยชราที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ นอกจากนี้คนรุ่นใหม่ไม่นิยมประกอบอาชีพเกษตรกรรม สภาพสังคมและวัฒนธรรมมีการเปลี่ยนแปลง ด้วยเหตุนี้ การให้ความสำคัญต่อการพัฒนาด้านแรงงานในพื้นที่จึงเป็นปัจจัยสำคัญ และช่วยกระตุ้นในเกิดการลงทุนภาคอุตสาหกรรมตามมา
 ๒. ปัจจุบันหน่วยงานภาครัฐฯ ในพื้นที่กลุ่มจังหวัดได้มีการดำเนินการจัดระบบแรงงานต่างด้าว โดยคณะกรรมการบริหารแรงงานต่างด้าว จัดให้มีการนำเข้าแรงงานต่างด้าวอย่างถูกต้อง
 ๓. อนุภาคกลุ่มจังหวัดประสบปัญหาขาดแคลนแรงงานภาคเกษตรกรรม โดยเฉพาะแรงงานในการเพาะปลูกพืชเศรษฐกิจ ได้แก่ ข้าวหอมมะลิ ซึ่งในฤดูตกกล้าหรือดำนาต้องใช้แรงงานคนไม่สามารถใช้เครื่องจักรทดแทนได้ 
 ๔. ควรมีการเตรียมการและวางแผนรองรับพืชเศรษฐกิจจากแขวงจำปาสัก เนื่องจากปัจจุบันแขวงจำปาสักมีการปลูกมันสำปะหลังและยางพาราในปริมาณที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ในอนาคตจะเป็นแหล่งวัตถุดิบที่สำคัญอีกแห่งหนึ่งที่อาจจะเป็นคู่แข่งขันหรืออาจส่งเสริมต่อการพัฒนาเศรษฐกิจในพื้นที่กลุ่มจังหวัด
 ๕. เสนอให้ใช้ พ.ร.บ.ด่านกักกันพืชและด่านกักกันสัตว์ เนื่องจากปัจจุบัน สปป.ลาว ได้นำเข้าสินค้าเกษตรจากประเทศไทย  ได้แก่  ไข่ไก่  เนื้อหมู  เนื้อวัว  โดยมีการเคลื่อนย้ายสัตว์ผิดตาม พ.ร.บ.การเคลื่อนย้ายสัตว์  นอกจากนี้  ประเทศไทยยังมีการนำเข้าผลไม้  พืชผัก เช่น กะหล่ำปลี  หรือเนื้อสัตว์ต่างๆ จาก สปป.ลาว เช่นกัน  ดังนั้น จึงควรนำ พ.ร.บ.ด่านกักกันพืชและด่านกักกันสัตว์มาใช้เพื่อเป็นการป้องกันโรคและสารเคมี
 ๖. เสนอให้มีการตั้งโรงฆ่าสัตว์เพื่อประโยชน์ด้านการสุขาภิบาล โดยมีการประสานงานกับปศุสัตว์จังหวัด และอยู่ระหว่างดำเนินการขออนุญาตใช้พื้นที่ราชพัสดุจากกรมธนารักษ์
 ๗. เสนอให้มีการปรับปรุงการคมนาคมขนส่งบริเวณเส้นทางไปยังด่านชายแดนช่องสะงำซึ่งยังเป็นเส้นทางสองเลนรถวิ่งสวนกันไม่สะดวกในปัจจุบันการค้าชายแดนมีการลงทุนและมีการพัฒนามาก
 ๘. เสนอโครงการก่อสร้างทางด่วนในพื้นที่อำเภอภูสิงห์ จังหวัดศรีสะเกษ เนื่องจากเส้นทางเข้าออก ตัวอำเภอยังคงเป็นถนนที่ไม่มีไหล่ทาง เพื่อรองรับต่อการพัฒนาด้านการค้าชายแดนในพื้นที่  
 ๙. เสนอให้มีการศึกษานำแร่โพแทสไปใช้ในการทำปุ๋ย ให้มีการบริหารจัดการทรัพยากรธรรมชาติแร่โพแทสในพื้นที่จังหวัดศรีสะเกษ ในขณะเดียวกันอาจส่งผลกระทบต่อปัญหาดินเค็ม
 ๑๐. การจัดการด้านกรรมสิทธิ์ที่ดิน ปัจจุบันพื้นที่บริเวณชายแดนส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ สปก. ประชาชนไม่มีกรรมสิทธิ์ในที่ดิน  ทำให้เป็นอุปสรรค์ในการพัฒนาพื้นที่เพื่อการค้าและการลงทุน

• การค้าชายแดน  
 ๑. การค้าชายแดนจังหวัดอำนาจเจริญยังไม่มีรูปแบบที่เป็นรูปธรรม โดยอำเภอชานุมาน ซึ่งเป็นอำเภอที่ติดกับชายแดนลาวมีระยะทางประมาณ ๓๘ กิโลเมตร แต่มีรูปแบบการค้าในลักษณะเป็นด่านผ่อนปรนที่เปิดทำการเพียงอาทิตย์ละ ๒ วันคือ วันพุธและวันอาทิตย์เท่านั้น  ในขณะที่ชายแดนอำเภอเขมราฐ  จังหวัดอุบลราชธานี ที่เป็นด่านชายแดนถาวร สามารถสร้างมูลค่าทางการค้าได้ในระดับสูงกว่ามาก  ดังนั้นจึงเสนอให้มีการสนับสนุนในประเด็นดังต่อไปนี้
      - สนับสนุนการยกระดับด่านผ่อนปรนเป็นด่านชายแดนถาวร ซึ่งทางสภาอุตสาหกรรมได้นำเสนอ ต่อคณะกรรมการร่วมภาครัฐและเอกชนเพื่อแก้ไขปัญหาทางเศรษฐกิจ (กรอ.) แล้วใน พ.ศ.๒๕๕๓
      - ส่งเสริมการพัฒนาโลจิสติกส์จากอำเภอชานุมานมายังอำเภอเสนางคนิคม  เนื่องจากการเดินทางจากตัวเมืองอำนาจเจริญ ถ้าต้องการไปชายแดนอำเภอชานุมาน จะต้องใช้เส้นทางตำบลหนองผือ จังหวัดอุบลราชธานี แล้วจึงเข้าสู่เขตอำนาจเจริญซึ่งไม่สะดวก
 ๒. ควรมีการจัดระเบียบชุมชนและปรับปรุงภูมิทัศน์ในพื้นที่ช่องเม็ก เพื่อให้ด่านศุลกากรช่องเม็กสามารถ ใช้ประโยชน์ได้เต็มพื้นที่   และจากการที่ด่านศุลกากรช่องเม็กได้มีการย้ายจากด่านศุลกากรพิบูลมังสาหารมายังด่านตรวจช่องเม็กในเดือนกันยายน ๒๕๕๔  ประกอบกับการที่บริเวณช่องเม็กเป็นชุมชนหนาแน่น ยังไม่มีการจัดระเบียบของพื้นที่ส่งผลต่อปัญหาด้านภูมิทัศน์ และปัญหาด้านการใช้ประโยชน์ที่ดิน   ในขณะเดียวกันศุลกากรช่องเม็ก จำเป็นต้องใช้พื้นที่เพื่อพัฒนาเป็นคลังเก็บสินค้า ลานจอดคอนเทนเนอร์ และลานพักคอนเทนเนอร์แต่ปัจจุบันไม่สามารถดำเนินการแก้ไขปัญหาได้และจะเป็นปัญหาต่อการพัฒนาส่งเสริมเศรษฐกิจการค้าชายแดนต่อไปในอนาคต  
 ๓. จากจังหวัดอุบลราชธานีไปอำเภอช่องเม็กระยะทาง ๘๘ กิโลเมตร (ถนน ๔ เลน) และต่อไปยังเมืองปากเซ  แขวงจำปาสัก สปป.ลาว  อีกประมาณ ๔๔ กิโลเมตร  เส้นทางดังกล่าวสามารถเชื่อมโยงสู่เมืองดานัง ประเทศเวียดนาม ช่องเม็ก จึงเป็นทั้งพื้นที่ท่องเที่ยวและพื้นที่เศรษฐกิจการค้าที่สำคัญของอนุภาคกลุ่มจังหวัด  
 ๔. การพัฒนาด่านศุลกากรช่องเม็กได้มีการกันพื้นที่ไว้ ๔,๐๐๐ – ๕,๐๐๐ ไร่ จากป่าสงวนห้วยยอดมนและป่าสงวนช่องเม็ก ซึ่งอยู่ในเขตการปกครองขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ๒ แห่งคือ เทศบาลช่องเม็ก  และองค์การบริหารส่วนตำบลช่องเม็ก
 ๕. ช่องเม็กต้องเปลี่ยนเป็นด่านชายแดนวัฒนธรรม  โดยให้มีการจัดเป็นโซนพื้นที่พิเศษ  เนื่องจากพื้นที่ชายแดนช่องเม็ก  ราษฎรพื้นที่ไทย-ลาว  มีลักษณะเป็นเครือญาติกัน จากเดิมการเป็นด่านวัฒนธรรมจะสามารถเดินทางไปมาหาสู่ระหว่างกันได้โดยสะดวก  แต่เมื่อกลายเป็นด่านสากลแล้วไม่สามารถติดต่อไปมาได้สะดวก จึงเสนอให้มีการเปิดโซนพื้นที่พิเศษในระยะทาง ๓๐๐-๕๐๐ เมตร ให้สามารถเข้าออกพื้นที่ได้โดยโครงการนี้ได้นำเสนอต่อสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.) และนำเสนอโดยตรงต่อนายกรัฐมนตรีแล้ว
 ๖. ท้องถิ่นไม่สามารถทำการบริหารจัดการพื้นที่ได้  เนื่องจากภาครัฐไม่จัดสรรงบประมาณในการดูแลรักษาด่านการค้าชายแดน ในขณะที่ภาษีศุลกากรและค่าธรรมเนียมที่จัดเก็บได้ไม่ได้นำเข้าและบำรุงท้องถิ่น ปัจจุบันองค์การบริหารส่วนตำบลช่องเม็กและเทศบาลช่องเม็กเป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายในการดูแลรักษาในพื้นที่  ด่านช่องเม็ก  ซึ่งต้องใช้งบประมาณจำนวนมาก
 ๗. ควรส่งเสริมด่านช่องเม็กให้เป็นศูนย์กลางด้านโลจิสติกส์ จากการที่โครงข่ายคมนาคมของจังหวัด สามารถเอื้อต่อการพัฒนาด้านการท่องเที่ยว  ด้านเศรษฐกิจและโลจิสติกส์  อีกทั้งในพื้นที่ใกล้เคียงยังมีเขื่อน ๒ แห่งที่เป็นแหล่งพลังงานสำคัญ  นับได้ว่าเป็นศักยภาพของพื้นที่ที่ควรพิจารณาถึงการรองรับการเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนในอนาคตร่วมด้วย

• การท่องเที่ยว
 ๑. สนับสนุนการพัฒนาด้านการท่องเที่ยว  โดยเน้นการพัฒนาเส้นทางคมนาคมที่จะช่วยย่นระยะทางจากอำเภอเสนางคนิคมเข้าสู่อำเภอชานุมาน เชื่อมโยงสู่จังหวัดมุกดาหารเลียบริมแม่น้ำโขง  ซึ่งมีสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่ง และสามารถส่งเสริมพัฒนาด้านการท่องเที่ยวร่วมกับจังหวัดมุกดาหารได้ โดยในอนาคตจะสามารถพัฒนาให้เชื่อมโยงอำเภอไทยเจริญ อำเภอกุดชุม จังหวัดยโสธร เพื่อมุ่งสู่พื้นที่ชายฝั่งทะเลตะวันออก (Eastern Seaboard )
 ๒. โครงการ Geopark เป็นโครงการโดยดำริของผู้ว่าราชการจังหวัดอุบลราชธานี ร่วมกับกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม  เนื่องจากได้เล็งเห็นถึงศักยภาพของจังหวัดอุบลราชธานี  ซึ่งเป็นแหล่งประเพณีวัฒนธรรมรวมทั้งแหล่งอารยธรรมขอมและลาว อีกทั้งมีแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติหลายแห่ง จึงได้ดำเนินการขอจัดตั้งเป็นอุทยานธรณีผาชันสามพันโบก  ครอบคลุมพื้นที่สามพันโบก  บ้านผาชัน อุทยานแห่งชาติผาแต้ม  อุทยานแห่งชาติแก่งตะนะ และวนอุทยานในพื้นที่อำเภอโขงเจียม  ศรีเมืองใหม่ และโพธิ์ไทร  โดยมีบ้านผาชันเป็นพื้นที่ต้นแบบ ซึ่งจะดำเนินการเป็นการท่องเที่ยวรูปแบบ Slow Life  ที่ประชาชนในพื้นที่จะเป็นผู้บริหารจัดการด้านการท่องเที่ยวในเชิงอนุรักษ์ อย่างไรก็ตาม เพื่อให้โครงการสามารถพัฒนาได้อย่างต่อเนื่องได้เสนอแนะให้มีการปรับปรุงดังนี้
      - ปรับปรุงเส้นทางเข้าสู่แหล่งท่องเที่ยวสามพันโบก โดยเฉพาะเส้นทางสาย ๒๑๑๒  ซึ่งเป็นเส้นทางหลักสู่แหล่งท่องเที่ยว  แต่ปัจจุบันมีปัญหาการชำรุดของพื้นผิวการจราจรอย่างมาก ทำให้ไม่สะดวกในการเข้าไปท่องเที่ยวในพื้นที่
      - ส่งเสริมให้นักท่องเที่ยวใช้เวลาท่องเที่ยวในพื้นที่ให้นานขึ้น  จากการที่ปัจจุบันจังหวัดอุบลราชธานี จะมีนักท่องเที่ยวเข้าพื้นที่ระยะสั้นเพื่อผ่านเข้าสู่ด่านชายแดนออกไปยังประเทศลาว  ทำให้ไม่สามารถสร้างรายได้จากการท่องเที่ยวสู่ประชาชนในท้องถิ่นเท่าที่ควร  หากโครงการ Geopark ประสบผลสำเร็จ จะสนับสนุนให้นักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติอยู่ในพื้นที่ได้นานยิ่งขึ้น  ซึ่งจะกระตุ้นต่อเศรษฐกิจท้องถิ่น และจะส่งผลดีต่อด้านแรงงานในพื้นที่ที่จะไม่ออกไปทำงานในพื้นที่อื่น

 
No Image
No Image No Image No Image

ผู้อำนวยการสำนักฯ

new.jpg

ค้นหาภายในเว็บ

สถิติผู้เข้าชมหน้าเว็บ

292243
วันนี้วันนี้317
เมื่อวานเมื่อวาน308
สัปดาห์นี้สัปดาห์นี้625
เดือนนี้เดือนนี้8466

ปฏิทินกิจกรรม

กันยายน 2014
อา. จ. อ. พ. พฤ. ศ. ส.
31 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 1 2 3 4
No Image No Image